Co tu kryć, kwestie finansowe leżą u podstaw konfliktów w wielu związkach i przybierają różne oblicza! Czasami jedna strona zarzuca drugiej niefrasobliwość w zakupach, czasami pary różnią się znacząco w podejściu do oszczędzania, a czasami nie mogą się pogodzić, które wydatki są ważniejsze, a z których można zrezygnować. A jeżeli jeszcze dochodzi dysproporcja w zarobkach, która staje się dla oponenta koronnym argumentem... o, wtedy robi się gorąco!

Może rozwiązaniem jest stworzenie starannego planu finansowego na każdy miesiąc i sumienne notowanie wydatków?

Jeżeli dochodzi u Was do starć, to zazwyczaj ich źródłem są zupełne drobiazgi. Bałagan, niezakręcona tubka pasty do zębów, skarpetki na podłodze, rozrzucone kosmetyki albo ślady fluidu na umywalce... Wściekasz się, bo masz poczucie, że mówiłaś to wszystko już sto razy, a on ciągle nie chce zmienić swoich nawyków. Partner zaś nie pozostaje Ci dłużny i znajduje kontrę, bo przecież każde z nas ma głupie przyzwyczajenia i swoje za uszami!

Jeśli te starcia są krótkie, szybko przeobrażają się w zgodę, a czasami pozwalają wypracować kompromis - to pół biedy. Gorzej, jeśli stanowią zasłonę dymną dla poważniejszych konfliktów, których nie poruszacie, zamiatając sprawę pod dywan.

Spory o karierę mogą przyjmować rozmaite formy. Najczęstszą jest chyba wrażenie, że pochłonięty pracą partner nie poświęca nam i rodzinie wystarczająco wiele uwagi bądź stawia swój rozwój zawodowy na pierwszym miejscu, zaniedbując emocjonalne potrzeby bliskich. Bywa jednak zgoła odwrotnie, kiedy jedna strona zarzuca drugiej niedostateczną ambicję, poprzestawanie na małym i brak dalekosiężnego planu.

Jeszcze inny wymiar to wzajemna rywalizacja i mierzenie się, kto radzi sobie lepiej, kompleksy wynikające z dysproporcji zawodowych albo odwieczny spór praca w biurze versus praca w domu.

Twoim zdaniem on jest stanowczo zbyt uprzejmy dla koleżanki z pracy i czy przypadkiem nie popatruje na atrakcyjną kelnerkę odrobinę za długo? On z kolei ma wrażenie, że na ostatniej imprezie wyraźnie flirtowałaś z jego szefem, a poza tym czy to normalne, że pozostajesz w przyjaźni ze swoimi eks?

Bywa też, że zazdrość jest bardzo jednostronna i zazwyczaj dotyczy osoby, która czuje się w związku mniej pewnie. Odrobina zdrowej zazdrości to jeszcze nic złego, byle nie przerodziła się w zaborczość, chroniczny brak zaufania i ciągłą podejrzliwość.

Oboje macie silne charaktery, nie dajecie sobie w kaszę dmuchać i Wasze poglądy są mocno sprecyzowane. Nie ma problemu, póki je podzielacie, gorzej, gdy stoicie po przeciwnych stronach barykady i żadne nie ma ochoty odstąpić od swoich przekonań. W gruncie rzeczy jednak ta słowna szermierka jest intelektualnie pobudzająca i daje Wam poczucie satysfakcji.

Spory i debaty to ciekawe urozmaicenie, o ile nie przeobrażają się w regularną wojnę podjazdową, napędzaną przez fanatyzm, agresję i argumenty ad personam.

Planujesz rodzinny obiad na weekend, podczas gdy on umówił się z kolegami na mecz, nic Ci o tym nie wspominając. Przyjeżdża jego mama, a Ty właśnie wzięłaś dodatkowe zlecenie i musisz zostać w pracy po godzinach. Wyobrażałaś sobie urlop nad morzem, a on upiera się, że muszą być góry, nie mówiąc już o tym, że po raz kolejny poproszony o pozmywanie naczyń odkłada to na później... a może to Ty masz w tym związku skłonność do prokrastynacji?

Niezależnie od tego, jak to jest, Wasze spory najczęściej dotyczą rozdźwięku między deklaracjami a rzeczywistości, organizacji czasu i realizacji planów, które powinny być wspólne, a okazują się być czymś zgoła odmiennym.